Powstanie Warszawskie 1 sierpnia – 3 października 1944
Chwała Bohaterom, hańba prowokatorom
Straty - W trakcie dwumiesięcznych walk oddziały powstańcze straciły bezpowrotnie blisko 16 tys. żołnierzy – z czego 10 tys. poległych oraz 6 tys. zaginionych, których należy uznać za zabitych. Rannych zostało ok. 20 tys. powstańców – w tym 5 tys. ciężko. Do niemieckiej niewoli trafiło ok. 15 tys. żołnierzy (w tym ok. 900 oficerów i 2 tys. kobiet). Duże straty poniosły również oddziały 1. Armii Wojska Polskiego. W walkach o Pragę, a zwłaszcza podczas prób forsowania Wisły, utraciły one blisko 5,5 tys. zabitych i rannych. Nie jest znana dokładna liczba ofiar cywilnych. Niemcy na użytek propagandowy szacowali, że wynosiła ona ok. 250 tys. osób. Jeszcze podczas trwania powstania przewodniczący PKWN Edward Osóbka-Morawski mówił o 200 tys. ofiar. Polscy i zagraniczni historycy przyjmują zazwyczaj, że straty ludności cywilnej wyniosły od 150 tys. do 200 tys. zabitych. W wyniku powstania od 500 tys. do 550 tys. mieszkańców stolicy oraz około 100 tys. osób z miejscowości podwarszawskich zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów, z czego blisko 150 tys. zostało deportowanych do obozów koncentracyjnych lub wywiezionych na roboty przymusowe w głąb Rzeszy. Między październikiem 1944 a styczniem 1945 niemieckie oddziały niszczycielskie zniszczyły około 30% przedwojennej zabudowy lewobrzeżnej Warszawy. Zagładzie uległo wówczas setki bezcennych zabytków oraz obiektów o dużej wartości kulturalnej, sakralnej i gospodarczej. Stare Miasto zostało zburzone w 100 procentach. Wyburzaniu i paleniu Warszawy towarzyszyła zakrojona na szeroką skalę grabież pozostającego w mieście mienia publicznego i prywatnego. [Wikipedia]
Osiągnięte cele - ?
Pierwsza część anglojęzycznej serii o zniszczeniu Warszawy w latach 1939-1945.
The Murder in Warsaw GROUND ZERO '44 An documentary about the destruction of Warsaw, focusing on the events that occurred in 1944. The project aims to shed light on the scale of the destruction and significance of these events, which are less known outside of Poland.
The Warsaw Uprising, sometimes referred to as the August Uprising or the Battle of Warsaw, was a major World War II operation by the Polish underground resistance to liberate Warsaw from German occupation. It occurred in the summer of 1944, and it was led by the Polish resistance Home Army (Armia Krajowa). The uprising was timed to coincide with the retreat of the German forces from Poland ahead of the Soviet advance While approaching the eastern suburbs of the city, the Red Army halted combat operations, enabling the Germans to regroup and defeat the Polish resistance and to destroy the city in retaliation. The Uprising was fought for 63 days with little outside support. It was the single largest military effort taken by any European resistance movement during World War II. The defeat of the uprising and suppression of the Home Army enabled the pro-Soviet Polish administration, instead of the Polish government-in-exile based in London, to take control of Poland afterwards. Poland would remain as part of the Soviet-aligned Eastern Bloc throughout the Cold War until 1989.
Casualties during the Warsaw Uprising were catastrophic. Although the exact number of casualties is unknown, it is estimated that about 16,000 members of the Polish resistance were killed and about 6,000 badly wounded. In addition, between 150,000 and 200,000 Polish civilians died.
Letheko
