ALBUM ROMAŃSKI

Źródła nie znaleziono

Histmag.org

Technewsy, przemysł 4.0

  • Prezes Samsunga przygotowuje grunt pod wielomiliardowe inwestycje w USA
    02 grudzień 2021
    W drugiej połowie listopada lider Samsunga Lee Jae-yong udał się z wizytą do Stanów Zjednoczonych, gdzie spotkał się z najważniejszymi partnerami w tej części świata. Poczynając od przedstawicieli...
  • Wielka awaria bankowa
    02 grudzień 2021
    Klienci NatWest, jednej z największych instytucji finansowych w Wielkiej Brytanii, skarżyli się w czwartek rano, że nie mieli dostępu do swoich kont internetowych - podaje Daily Mail.

open source

Journal of Ecology

Journal of Ecology Blog

 

“We are the intelligent elite among animal life on earth and whatever our mistakes, [Earth] needs us. This may seem an odd statement after all that I have said about the way 20th century humans became almost a planetary disease organism. But it has taken [Earth] 2.5 billion years to evolve an animal that can think and communicate its thoughts. If we become extinct she has little chance of evolving another.”
― James Lovelock, [The Vanishing Face of Gaia: A Final Warning]

Anglo-French fleet at Port Said, Egypt. Photographed 1882 by James Granger

“The wicked people were gone, but fear remained.Fear always remains. A man may destroy everything within himself, love and hate and belief, and even doubt; but as long as he clings to life the cannot destroy fear: the fear, subtle, indestructible, and terrible, that pervades his being; that tinges his thoughts; that lurks in his heart; what watches on his lips the struggle of his last breath.”

Joseph Conrad, Tales of Unrest [1898]  Free eBook of Tales of Unrest at Project Gutenberg

__________________________________________ 

LibriVox - Free public domain audiobooks

Read by volunteers from around the world. Come and join us to help record audiobooks! All LibriVox audiobooks are free and in the public domain in the USA. Check copyright if you live elsewhere.

Bitwa pod Austerlitz rozegrała się 2 XII 1805 roku. Była to jedna z najsłynniejszych bitew epoki napoleońskiej. Do historii przeszła jako „bitwa trzech cesarzy”.

Artykuł został pierwotnie opublikowany [2016-02-27] na portalu historycznym Histmag.org i udostępniany jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Bitwa pod Austerlitz zmieniła na zawsze dzieje dzisiejszego Slavkova. To spokojne miasto położone w południowo-wschodnich Czechach, na wschód od Brna. To tu w 1805 r,. na miejscu dzisiejszego wzgórza Prackiego oraz miasteczek Krenovitz i Austerlitz, Napoleon stoczył decydującą bitwę z III koalicją zawiązaną przeciw niemu. W jej skład weszły jeszcze Wielka Brytania, Portugalia, Sycylia, Królestwo Neapolu i Szwecja.

Bitwa pod Austerlitz, obraz François Gérarda
Bitwa pod Austerlitz, obraz François Gérarda (domena publiczna)


Formacjami francuskimi dowodzili, poza Napoleonem, zaprawieni w bojach oficerowie: Nicolas Davout, Claude Legrand, Joachim Murat, Jules Bernadotte, Jean Lannes, czy Louis Friant. Pośród dowodzących wojskami sprzymierzonych znaleźli się: gen. Michaił Kutuzow, Alexandre Langeron (Francuz), Dmitrij Dochturow, Piotr Bagration, Michael von Kienmayer, Ignacy Przybyszewski, a także Jan Liechtenstein. Z częścią wymienionych dowódców Napoleon zetknie się jeszcze podczas kampanii 1812 r.

Po zajęciu Wiednia (13 XI) i bitwie pod Hollabrunn (20 XI) Napoleon przybył do Brna 20 XI 1805 r. Dzień później wybrał teren, na którym pragnął wydać bitwę. W rejonie Ołomuńca rozlokowały się armie rosyjskie Kutuzowa i Buxhöwdena oraz austriacki korpus Kienmayera. Z południa miał przybyć arcyksiążę Karol wraz z armią. Czekano również na trzecią armię – rosyjską Benningsena.

Tymczasem Napoleon rozlokował swe główne siły za wzniesieniem Zuran (ok. 260 m.n.p.m.). Uznał, że jedyną szansą na wygranie wojny jest szybkie zwycięstwo, które pozwoliłoby narzucić przeciwnikowi pokój. W tej sytuacji cesarz Francuzów zastosował sprytną taktykę. Poprzez rozsyłanie fałszywych informacji starał się przekonać cara w obozie rosyjskim, że nie wierzy w możliwość wygranej i myśli o odwrocie. Kiedy 27 XI car zaproponował tymczasowy rozejm, Napoleon nie przyjął go. Jednocześnie wycofał swe straże do Brna i opuścił wzgórze Prace, które dla Rosjan było idealnym miejscem, aby zaatakować Francuzów. To wydarzenie przekonało Rosjan i Austriaków o próbie rzeczywistego odwrotu przeciwnika.

Plan opracowany przez austriackiego generała Weyrothera przewidywał odcięcie Francuzów od połączeń z Wiedniem i zmuszenie ich do odwrotu ku Igławie (w Góry Czeskie), gdzie nastąpiłoby ich rozbicie. Cesarz Francuzów, by wciągnąć przeciwnika w pułapkę, odsłonił prawe skrzydło, pozostawiając tam dywizję piechoty Legranda i brygadę kawalerii Mergarona z korpusem Soulta. Rozmieścił także na drodze z Brna do Ołomuńca 1. korpus Bernadotte’a, który 1 XII przybył spod Igławy. Przez ok. 36 godzin żołnierze tego korpusu pokonali 85 km. Przed żołnierzami Bernadotte’a stanęły oddziały Lannes’a, a za nim gwardia, grenadierzy Oudinota i kawaleria Murata. Centrum pozycji francuskiej na zachodnim brzegu strumienia Złoty Potok zajął korpus Soulta. Ponadto, asekuracyjnie, cesarz Francuzów wezwał stacjonujący w Wiedniu korpus Davout’a, aby wesprzeć prawe skrzydło, czyli dywizję Legranda. Przybyły również dywizja Frianta i brygada kawalerii Bouricera. Do decydującego starcia było coraz bliżej. Między 30 XI a 1 XII koalicjanci zaczęli zajmować te miejsca, które wybrał dla nich sprytny cesarz Francuzów.

Pierwsza faza bitwy pod Austerlitz
Pierwsza faza bitwy pod Austerlitz (domena publiczna)


Łącznie Napoleon zgromadził ok. 71 tys. żołnierzy przeciwko ok. 92 – 93 tys. Rosjan i Austriaków. 1 XII, w późnych godzinach wieczornych, Napoleon dokonywał inspekcji obozowisk swoich wojsk. Jeden z żołnierzy zapalił wiązkę słomy, by oświetlić cesarzowi drogę. Rychło ten gest powtórzyli żołnierze innych pułków i obozowisko ogarnęło morze ognia. Widzący to przeciwnik sądził, że Francuzi palą swe biwaki i zamierzają odmaszerować w kierunku Wiednia. Noc minęła spokojnie.

Decydujące starcie


Nazajutrz, 2 XII 1805 r., około godziny 6:30 francuskie oddziały lewego skrzydła zaczęły zajmować swoje pozycje. Około godziny 7 przez wzgórze Prace ruszyły na prawe skrzydło francuskie, w kierunku południowo-zachodnim, cztery kolumny wojsk koalicji. Pierwszą tworzyli Austriacy Kienmayera, następne Rosjanie Dochturona, Langerona i Przybyszewskiego. Kolumna Langerona przesunęła się do przodu między Telnicami i Skolnicami, oddziały gen. Kolowratha miały zdobyć zamek Sokolnice. Następnie kolumna austriackiego gen. Kienmayera miała zablokować drogę na odcinku Wiedeń – Brno, a oddziały gen. Bagrationa – zaatakować francuskie lewe skrzydło, łącząc się z Kolowrathem. Nastąpiły jednak nieprzewidziane opóźnienia, wskutek problemów językowych przy tłumaczeniu rozkazów. General rosyjski Buxhöwden rzucił kolumnę gen. Kienmayera do ataku na Telnice. Po godzinnej walce wieś pozostawała w rękach Francuzów.

Napoleon i jego żołnierze przed bitwą
Napoleon i jego żołnierze przed bitwą (domena publiczna)


Niemal równocześnie przerzucono przez wzgórze Prace, z południa na północ, zgrupowanie austriackie kawalerii Lichtensteina, by przeciwstawić ją jeździe Murata. Dywizja Legranda powstrzymała jednak natarcie przeciwnika. Przyszła jej z pomocą dywizja Frianta i kawalerzyści Bourciera z 3. korpusem Davouta. Na drodze z Brna do Ołomuńca korpus rosyjski Bagrationa starł się z korpusami Bernadotte’a i Lennes’a. Rosjanie nie mogli swobodnie poruszać się tą drogą, ponieważ Francuzi ustawili kawalerię na pobliskim wzgórzu Santon.

Około godziny 8:00 Rosjanie dowodzeni przez gen. Dochturowa usiłowali uderzyć na dywizję gen. Legranda nad Złotym Potokiem. Wykorzystując mgłę w dolinie strumienia Złoty Potok, Francuzi byli niewidoczni dla Austriaków i Rosjan manewrujących przez wzgórze Prace. Napoleon wydał rozkaz, by korpus Soulta zaatakował kolumny nieprzyjaciela. Między 8:30 a 10:00 Francuzi uderzyli na wzgórze Prace, które udało im się zająć. Po ataku Soulta na wzgórze Prace car Aleksander I, widząc osłabienie swego centrum, zdecydował się na użycie rezerw Gwardii rosyjskiej pod rozkazami wielkiego księcia Konstantego. Decyzja ta wprowadziła wiele zamieszenia w rosyjskich planach. Po pierwsze, Lichtenstein został zmuszony do obejścia gwardzistów, aby dotrzeć na swoje pozycje. Po drugie, ledwie dotarłszy na miejsce, zostali zaatakowani przez Francuzów. W tej sytuacji Kutuzow rozkazał wycofanie się Gwardii na południe, gdzie wskutek braku umiejętności dowódczych księcia Konstantego, została osamotniona. Kutuzow wydał Gwardii rozkaz kontrataku, ale na próżno – poniosła straty ze strony żołnierzy francuskich. W tej sytuacji Gwardia poczęła się wycofywać ku Krenowicom (dziś Krzanowice).

Tymczasem w ogniu walki, około godziny 9:00, Langeron wraz z Przybyszewskim zdobyli Sokolnice i zamek, jednak niebawem teren ten został odzyskany przez Francuzów. Napoleon rzucił przeciwko niej korpus Bernadotte’a, grenadierów Oudinota i własną gwardię. Około godziny 13 gwardia rosyjska zaczęła się cofać. Widząc to Bagration rozpoczął odwrót z Brna do Ołomuńca. Między godzinami 13 a 16 dokonała się zagłada lewego skrzydła rosyjsko-austriackiego, które powstrzymywały dywizje Legranda i Frianta. Skrzydło to zostało otoczone przez Francuzów. Wkrótce Austriacy i Rosjanie zaczęli składać broń. Część z żołnierzy uczyniła to nad Złotym Potokiem, inni nad Stawem Zatczańskim (południowe stoki wzgórza Prace). Dzięki temu stawowi Dochturow częściowo uratował swój korpus. Opuszczony przez świtę car Aleksander I umknął z pola bitwy.

Bitwa zakończyła się późnym popołudniem, ok. godziny 16, i oznaczała klęskę wojsk austriacko – rosyjskich. Jaki był bilans strat? Francuzi mieli ok. 5 - 8 tys. zabitych i rannych, sprzymierzeni zaś ok. 16 tys., do czego trzeba dodać ok. 15 tys. jeńców (dane te są jedynie orientacyjne, ich liczebność jest zmienna).

Przez czas trwania bitwy Francuzi nie byli ani razu przez dłuższą chwilę zagrożeni ze strony koalicjantów. Bitwa toczyła się dokładnie tak, jak zaplanował to Napoleon.

4 XII 1805 r. cesarz Austrii Franciszek II Habsburg poprosił o rozejm. Na mocy pokoju zawartego w Preszburgu (dziś Bratysława) 27 XII 1805 r. Austria musiała wycofać się z Włoch i Rzeszy, oddawała Napoleonowi Wenecję, Istrię, Dalmację, a Bawarii – Tyrol. Traktat zakończył wojnę z III koalicją antynapoleońską. Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego przestało istnieć. Powstał tzw. Związek Reński, umożliwiający Francuzom nieskrępowane działanie w Niemczech

W 1912 r. na wzgórzu Prace wzniesiono pomnik ku czci poległych. Wewnątrz niego znajduje się ossuarium. Na wzgórzu Zuran, gdzie w przededniu batalii biwakował cesarz Francuzów, stoi granitowy kamień. Na Prackim Kopcu znajduje się także Pomnik Pokoju otwarty w 1923 r.

Napoleon i Franciszek II po bitwie pod Austerlitz
Napoleon i Franciszek II po bitwie pod Austerlitz (domena publiczna)


W Paryżu również znajdują się miejsca upamiętniające tę bitwę. Pierwszym z nich jest znajdujący się w trzynastym okręgu miejskim Gare d’Austerlitz. Drugie miejsce to stacja metra o identycznej nazwie, Gare d’Austerlitz, między piątym a trzynastym okręgiem, przy której zatrzymują się składy dwóch linii metra: linii 5 i linii 10.

Warto dodać, że zwycięstwo odniesione pod Austerlitz dokonało się w pierwszą rocznicę koronacji Napoleona na cesarza Francuzów 2 XII 1804 r.

Bibliografia:

  • Austerlitz [w:] Bielecki Robert, Encyklopedia wojen napoleońskich, wyd. Trio, Warszawa 2001.
  • Sutherland Jonathan, Bitwy epoki napoleońskiej, tłumaczenie Lech Niedzielski, wyd. Almapress, Warszawa 2005.
  • Wielkie bitwy i kampanie, pod red. Johna Pilmott’a, wyd. Bellona, Warszawa 2001.
  • Żywczyński Mieczysław, Historia powszechna 1789 – 1870, wyd. PWN, Warszawa 2002.


Redakcja: Antoni Olbrychski

Artykuł został pierwotnie opublikowany [2016-02-27]  na portalu historycznym Histmag.org i udostępniany jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

 

Polecane witryny

Forum GNOMONIKA

 

Muzeum Techniki Tatra

Zakony rycerskie

Z Nicieją na Kresy

Dla miłośników Kresów cykl wywiadów profesora Stanisława S. Nicieji wprost obowiązkowy. Piękno kresów, piękno polszczyzny, ogrom wiedzy, erudycja, ...

Profesor dr hab. Stanisław Sławomir Nicieja - polski historyk i historyk sztuki XIX i XX wieku, wybitny znawca tematyki kresowej.

Cały cykl spotkań Śladami Kresowej Atlantydy [#59]

 

_________________________________

 

 

 

Nowe pismo narodowe i konserwatywne, darmowe, do pobrania w pliku [.pdf]

Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe (CC BY 4.0)

Magdalena Ziętek-Wielomska: Nowoczesna Myśl Narodowa przeciwko zapaści intelektualnej Polaków w XXI w

 
Cykl wykładów profesora Adama Wielomskiego
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

TwojaHistoria.pl

  • Nie wszyscy dojechali. Tragiczny wypadek autobusu w Gdańsku Kokoszkach
    02 grudzień 2021
    Pasażerowie wsiadali do autobusu. Każdy z nich miał cel. Uśmiechnięte licealistki wracały z biwaku. Matka pięciorga dzieci chciała kupić lekarstwa w jednej z gdańskich aptek. Żona śpieszyła się, by przygotować obiad mężowi. Inni jechali do pracy. W Leźnie drzwi pojazdu zamknęły się ostatni raz. Siedemdziesiąt sześć osób rozpoczęło podróż. Dla blisko połowy – ostatnią w...
  • Podróże z historią. Râșnov – chłopski sen o potędze
    30 listopad 2021
    Niemal w sercu dzisiejszej Rumunii nad rzeką Ghimbășel wznosi się potężna siedmiogrodzka twierdza – Râșnov. Mogłoby się wydawać, że nie ma w tym nic niezwykłego. Niezliczone zamki, forty, cytadele i warowne kościoły Transylwanii nadały tej krainie miano „karpackiej twierdzy”. Jednak tym, co wyróżnia Râșnov, jest fakt, że do historii przeszedł nie jako zamek królewski czy...
  • Podróże z historią. Kamieniec Podolski
    28 listopad 2021
    Gdy znajdziemy się centralnej części starego Kamieńca, zobaczymy ładnie odrestaurowane mieszczańskie kamienice, dziś zaadaptowane częściowo na hotele i gastronomię. Na każdym kroku napotkamy kościoły, cerkwie, klasztory oraz księży i zakonników różnych wyznań. Jedynie turyści uzmysławiają nam, że nie odbyliśmy podróży w czasie. Kamieniec Podolski to nie tylko twierdza, ale również niezwykłe miasto. Zaryzykowałbym twierdzenie, że...
  • Największe zarazy w historii świata
    26 listopad 2021
    Wraz z rozwojem cywilizacji rozprzestrzeniały się i mutowały choroby zakaźne. Duża liczba ludzi i zwierząt żyjących w bliskiej odległości od siebie, często w złych warunkach sanitarnych i żywieniowych, stanowiła podatny grunt dla chorób. Ponadto nowe zagraniczne szlaki handlowe pomagały rozprzestrzeniać nieznane infekcje na szeroką skalę, tworząc pierwsze globalne pandemie. Poniżej przedstawiamy największe zarazy w historii...

 

 

 

Kopalnia Wiedzy

Ciekawe informacje z wielu dziedzin nauki
  • Wrocław: w ramach pracy inżynierskiej student buduje interaktywną laskę dla osób niewidomych
    02 grudzień 2021
    Artur Salamon, student inżynierii bezpieczeństwa na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu (UPWr), buduje w ramach pracy inżynierskiej interaktywną laskę dla osób niewidomych. Dzięki czujnikom odległości i sygnalizowaniu przeszkód za pomocą wibracji ma ona ułatwić użytkownikowi poruszanie się po mieście.
  • Po 50 latach udało się znaleźć rzadki typ gwiazd podwójnych
    02 grudzień 2021
    Astronomowie z Center for Astrophysics w końcu zaobserwowali nowy typ gwiazdy podwójnej, której istnienie przewidziano przed 50 laty. Obserwacje są ostatecznym potwierdzeniem teorii dotyczących powstawania i ewolucji tego rzadkiego typu gwiazd. To brakujące ogniwo ewolucyjne tworzenia się gwiazd podwójnych. Od dawna go szukaliśmy, mówi główny autor badań, Kareem El-Badry.
  • Komisja UNESCO zarekomendowała wpis na światową listę tradycji kwiatowych dywanów na procesje Bożego Ciała
    02 grudzień 2021
    Piętnastego listopada komisja UNESCO, której przewodniczyła dr Ľubica Voľanská ze Słowacji, zarekomendowała wpis na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości 36 tradycji z różnych stron świata, w tym układania dywanów kwiatowych na procesje Bożego Ciała. Takie dywany układa się w Spycimierzu (woj. łódzkie) i w 4 wsiach z województwa opolskiego: Olszowej, Zimnej Wódce, Zalesiu Śląskim i Kluczu.
  • Złota biżuteria z czasów Nefretete i bałtycki bursztyn znalezione na Cyprze
    02 grudzień 2021
    Archeolodzy z Uniwersytetu w Göteborgu zakończyli wykopaliska w Hala Sultan Tekke, położonym na Cyprze mieście z epoki brązu. Efektem ich pracy jest odkrycie ponad 150 ludzkich szkieletów oraz niemal 500 przedmiotów, w tym złotej biżuterii, kamieni szlachetnych oraz ceramiki, pochodzących z około 1300 roku przed naszą erą.

 

 

 

367270 (51)

OpenStreetMap® to projekt open data, rozpowszechniany na licencji Open Data Commons Open Database License (ODbL) przez OpenStreetMap Foundation (OSMF).

Możesz swobodnie kopiować, rozpowszechniać, przekazywać innym i dostosowywać nasze dane, pod warunkiem podania OpenStreetMap i jego autorów jako źródła. Jeśli zmienisz, przekształcisz lub wykorzystasz nasze dane, wynik swojej pracy możesz rozpowszechniać tylko na podstawie tej samej licencji.

Pełny tekst licencji dokładnie opisuje twoje prawa i obowiązki.

Nasza dokumentacja rozpowszechniana jest na warunkach licencji Uznanie autorstwa na tych samych warunkach 2.0 (CC BY-SA 2.0).

lub Map

Polityka prywatności   Polityka cookies   Kontakt: letheko@letheko.pl   Kontener KP 7

.