Dział w przygotowaniu. Zapraszamy za czas jakiś.

Autosan

Autosan (16)

Autosan - historia i współczesność legendarnej fabryki w Sanoku [1832 - ]

 

 

Fascynująca historia polskiego zakładu przemysłowego, działającego nieprzerwanie od pierwszej połowy XIX wieku. Fabryki założonej przez dwóch młodych przyjaciół, Mateusza Beksińskiego oraz Walentego Lipińskiego, którzy w 1932 roku, po upadku Powstania Listopadowego musieli uciekać z zaboru rosyjskiego i szukać schronienia w Galicji. W Sanoku rozpoczęli nowy etap życia ..

Historia przedsiębiorstwa sięga pierwszej połowy XIX wieku. Dwaj byli powstańcy listopadowi z zaboru rosyjskiego Mateusz Beksiński (1814–1886) i Walenty Lipiński (1813–1898) osiedlili się w Sanoku. W 1832 założyli kowalsko-kotlarski zakład rzemieślniczy, w którym rozpoczęli produkcję kotłów, narzędzi miedzianych i innych przedmiotów użytkowych.

Kazimierz Lipiński (1857–1911) prowadził zakład, który w 1887 liczył 30 robotników. Na przełomie 1889/1890 przeniósł fabrykę na tereny przy obecnej ulicy Stanisława Konarskiego na tak zwane „Stawiska”, gdzie w zamiarze rozwinięcia działalności i rozbudowy zakładu wybudował hale fabryczne i obiekty przemysłowo-techniczne. Jego wspólnikiem został Jan Schenk, który zadbał o maszyny i osoby wyspecjalizowane w ich obsłudze.

środa, 29 styczeń 2020 10:26

Autosan Sp. z o.o. (2016–)

Napisane przez
środa, 29 styczeń 2020 10:28

Mateusz Beksiński (1814 - 1886)

Napisane przez

Protoplastą sanockiej gałęzi rodziny Beksińskich był Mateusz Beksiński. Urodził się 14 września 1814 roku z małżeństwa Andrzeja Bexy vel Beksińskiego [1775 - ?] i Katarzyny Zaleskiej [1784 - ?] [1] w miejscowości Koprzywnica w województwie sandomierskim.[2] Pochodził z rodziny chłopskiej (?), jednak stosunkowo zamożnej oraz świadomej, ponieważ wiemy, że kształcił się w sandomierskiej szkole męskiej. Szkoła znajdowała się w gmachu kolegium pojezuickiego, była to Szkoła Wydziałowa (1810-1833) – czteroklasowa od 1819 roku.[3] Jako celujący uczeń drugiej klasy 21/22 lipca 1830 otrzymał nagrodę książkową z rąk biskupa sandomierskiego Adama Prospera Burzyńskiego.[4]