Historia techniki - Motoryzacja
Kraków Podgórze, skrzyżowanie pod Koroną, początek lat 70-tych XX wieku. Wszystkie pojazdy znajdujące się na skrzyżowaniu, z wyjątkiem GAZ 69 są polskiej produkcji. Obecnie to zupełnie niemożliwe. Namówieni przez wrogów gospodarczych, z aplauzem rodzimych idiotów, zamiast modernizować, pozbyliśmy się całego przemysłu motoryzacyjnego. Razem z przemysłem ochoczo zniszczyliśmy zaplecze naukowo-techniczne, ośrodki badawcze, szkolnictwo zawodowe wszystkich szczebli. W Polsce samodzielnie nie produkujemy już nawet rowerów. Istniejące montownie motoryzacyjne, to tylko nasza tania siła robocza, szkody środowiskowe, ... nic więcej. Jako państwo i społeczeństwo żyjemy za pieniądze z ciągle powiększających się gigantycznych kredytów. Jak długo wytrzymamy?
Tatra 81 była ciężką trzyosiową ciężarówką 6×4 osi, produkowaną przez Ringhoffer-Tatra Werke AG w Kopřivnicach (wówczas Nesselsdorf). W latach 1940 - 1942 zbudowano 220 egzemplarzy, w tym wersje H i Hb napędzane gazem drzewnym. Był to ostatni samochód marki Tatra napędzany własnej konstrukcji silnikiem chłodzonym cieczą. Rozwój modelu Tatra 81 umożliwił powstanie kolejnego modelu, słynnej ciężarówki Tatra 111.
Szybki rozwój ciężarówki Tatra 81 rozpoczął się w 1939 roku. Na konferencji w Monachium Adolf Hitler zażądał przyłączenia Kraju Sudetów do Rzeszy, co stało się zaraz po Konferencji. Ziemie sudeckoniemieckie zostały zajęte przez Niemcy w październiku 1938 roku. Firma Ringhoffer-Tatra Werke AG znalazła się w III Rzeszy Niemieckiej. Po rozpoczęciu II wojny światowej rozwój samochodu został przyspieszony, ponieważ planowano wykorzystać go do celów wojskowych. Pierwszy prototyp powstał w 1940 roku. Był to samochód klasycznej koncepcji Tatra, z centralna ramą rurową i niezależnym zawieszeniem kół. Tatra 81 jest napędzana widłowym, chłodzonym wodą ośmiocylindrowym silnikiem wysokoprężnym z dystrybucją OHV . Rzędy cylindrów tworzą kąt 90°. Bloki cylindrów i skrzynia korbowa są w całości odlane z żeliwa szarego. Dźwignie zaworów każdego cylindra mają osobne osłony (domki). Silnik znajduje się z przodu, wzdłużnie przed przednią osią. Tatra 81 to ostatnia ciężarówka tej firmy napędzana silnikiem chłodzonym cieczą.
Podstawowe parametry:
Silnik Tatra 81 H (HB) to wersja przystosowana do zasilania gazem drzewnym o powiększonej pojemności skokowej, na zdjęciach poniżej [Wikimedia Commons]. Silniki napędzane gazem drzewnym wymagają zapłonu iskrowego mieszanki, oznaczało to w silniku T 81 H zostały zastosowane głowice cylindrów przystosowane do klasycznych świec zapłonowych i były zamontowane kolektory zasilające zamiast przewodów wysokociśnieniowych i pompy wtryskowej.
Podstawowe parametry:
Produkcja seryjna rozpoczęła się w 1940 roku. W 1942 roku pojawił się wariant przystosowany do pracy na gazie drzewnym, wyposażony w generator Imberta. Ten typ nosił oznaczenie Tatra 81 H (od niemieckiego Holzgas ) i był przeznaczony głównie do użytku cywilnego. Jednak ta modyfikacja doprowadziła do znacznego spadku mocy, co konstruktorzy próbowali rozwiązać w innych seriach, zwiększając pojemność silnika poprzez rozwiercenie cylindrów. Zmodyfikowane w ten sposób samochody zostały oznaczone Tatra 81 HB.
Łącznie w latach 1940-1942 wyprodukowano około 220 samochodów wszystkich wariantów. Większość z nich została przejęta przez niemieckie siły zbrojne. Wiedza i doświadczenie zdobyte przy Tatra 81 zostały wykorzystane przy opracowaniu jej następcy, Tatry 111.
Za silnikiem znajduje się suche sprzęgło dwutarczowe . Za nim znajduje się czterobiegowa niezsynchronizowana skrzynia biegów z dwubiegową skrzynią redukcyjną.
Podstawa podwozia składa się ze stalowej rury szkieletowej (Koncepcja Tatra), wyposażonej z przodu w kołnierz do mocowania silnika i bloku skrzyni biegów. Z tyłu znajdują się dwie osie napędowe z osiami wahliwymi. Amortyzują je podłużne półeliptyczne resory piórowe, zamontowane na belce poprzecznej, która znajduje się na wsporniku między osiami. Każda oś ma mechanicznie blokowany mechanizm różnicowy. Nie napędzana oś przednia posiadała niezależne zawieszenie kół utworzone przez dolne trójkątne wahacze oparte na sprężynach śrubowych nawiniętych z pręta stalowego o przekroju prostokątnym. Rozstaw kół osi przedniej wynosi 2055 mm, tylnych bliźniaczych 1800 mm. Rozstaw osi wynosi 3950 + 1220 mm. Prześwit pod osiami 270 mm
Samochód wyposażony jest w pneumatyczny układ hamulcowy na licencji Knorr. Układ sprężonego powietrza wyposażony był w dwucylindrową sprężarkę, dwa zbiorniki powietrzne znajdujące się po prawej stronie rury nośnej, cylindry hamulcowe, zawory oraz zawór podłączenia układu pneumatycznego do holowanej przyczepy. Hamulec postojowy zaciska taśmę hamulcowa na bębnie znajdującym się na wale wyjściowym ze skrzyni biegów. Koła 20" z stalowymi tarczami o wymiarach 8×20” i oponami o wymiarach 9,75×20”, na tylnej osi w podwójnym mocowaniu .
Kabina samochodu ma konstrukcję mieszaną, z drewnianą ramą pokrytą blachą stalową. Na dachu znajduje się trójkąt ostrzegawczy. Przednia szyba jest dwuczęściowa, wyposażona w dwie elektrycznie (rzadkość w tamtych czasach) napędzane wycieraczki, oświetlenie oraz kierunkowskazy ramieniowe.
Podstawowe parametry:
Źródła:
Czytaj także:
Samochód ciężarowy PZInż 703 podczas pokonywania przeprawy saperskiej, 1939 rok, domena publiczna
© 2010 - 2026 LETHEKO.PL