Wyświetlenie artykułów z etykietą: Galicyjska Kolej Transwersalna

Jednym z ważnych powodów powstania koncepcji zbudowania trudnej technicznie Galicyjskiej Kolei Transwersalnej było jej kapitalne znaczenie militarne. Linia kolejowa Kraków - Lwów była położona zbyt blisko granicy z Rosją i przez to zbyt zagrożona przez wrogie wojska. Aby wiedeńscy sztabowcy mogli spać spokojniej, musiała powstać alternatywna trasa przerzutu wojsk oraz zaopatrzenia. Powstała trasa transwersalna, aby spełniała swoją militarną, także gospodarczą rolę, musiała być połączona trasami południkowymi z głębią obszaru monarchii. Tu dochodzimy do koncepcji powstania połączeń południkowych przekraczających łańcuch Karpat. Było to duże wyzwanie dla budowniczych C.K Kolei.


Kliknięcie otwiera dużą mapę połączeń kolejowy w Galicji (22 MB) - stan z roku 1918

Mapa połączeń kolejowych w Galicji, stan z roku 1918 [1]

Kolor czerwony -  Galicyjska Kolei Transwersalna.  Kolor niebieski - łączniki południkowe do głębi obszaru monarchii. Kolor żółty - planowany łącznik transkarpacki. Inne planowane galicyjskie linie kolejowe widać na pierwszej, górnej mapie (w większej rozdzielczości)

 

1. Linia kolejowa KrakówChabówka (stacja na transwersalnej) [0 km] - Nowy Targ [22,6 km] (dalej do Zakopanego) została otwarta 10 października 1899 roku Linia kolejowa Nowy Targ [0 km] - Czarny Dunajec - Sucha Góra (Sucha Hora) [21 km] - Kralovany, prace rozpoczęto w 1902 roku, a ukończono 1 lipca 1904 roku. Miała ona specjalne znaczenie z uwagi na poligony artyleryjskie znajdujące się w okolicy Czarnego Dunajca. Linia w dalszym ciągu na południu Karpat miała połączenie z magistralą Koszycko - Bohumínską otwartą w 1871 roku, 

 

2. Linia kolejowa nr 96 Tarnów [0 km] - Stróża [] - Leluchów [] - Orlov [] - Koszyce Linia w dalszym ciągu na południu Karpat miała połączenie z magistralą Koszycko - Bohumínską

5. Linia kolejowa Stanisławów - Woronienka - Maramaros Sziget

7. Linia kolejowa Lwów [0 km]Stanisławów [] - Czerniowce [267 km] - Suczawa [449 km]. Jednotorowa linia kolejowa łącząca dwa kraje monarchii - Lwów stolicę Galicji z Czerniowcami stolicę Bukowiny.

Koncesja na jej budowę została wydana 11 stycznia 1864 roku,. Ze względu na niezbyt trudne warunki geograficzne budowa mogła być zbudowana stosunkowo szybko. 1 września 1866 linia leżąca na ziemiach dwóch krajów koronnych, Galicji i Bukowiny, została oddana do użytku. Trasa została zaprojektowana i zbudowana przez firmę Lemberg - Czernowitz - Jassy - Eisenbahn - Gesellschaft (LCJE) [2]

Konsorcjum LCJE 15 maja 1867 roku trzymał pozwolenie na kontynuację kolei do Suczawy na ówczesnej granicy austriacko-rumuńskiej. Koncesja przewidywała, że ​​prace rozpoczną się w tym samym roku i powinny zostać zakończone do końca 1869 r. Jednym z powodów szybkiego rozpoczęcia budowy była chęć zapewnienia zatrudnienia dla ludności Bukowiny cierpiącej z głodu. Pomimo niesprzyjających warunków terenowych trasa została otwarta zgodnie z planem 28 października 1869 roku. 15 grudnia 1869 uruchomione zostało połączenie graniczne do Rumunii.

Pomimo strategicznej roli tej linii kolejowej, przynosiła straty dla koncesiarjuszy, co za tym idzie jakość obsługi bardzo spadła, wystąpiły tragiczne wypadki, w tym bardzo groźne zawalenie się mostu kolejowego pod pociągiem na rzece Prut w okolicy Sniatynia. Przeciwko spółce oraz jej właścicielom z zarzutem defraudacji wytoczono procesy sądowe. W latach 1872–1875 rząd austriacki narzucił przymusową administrację na trasie. W latach 1889–1894 lina została znacjonalizowana, jej obsługę przejęły KkStB.

W wyniku pierwszej wojny światowej Bukowina została przyłączona do Rumunii, opisana powyżej linia znalazła się na terenie Polski i Rumunii. Po 1940 nastąpił ZSRR i ...

 

 

 

 

4. Linia kolejowa uruchomiona 5 kwietnia 1887 roku Lwów - Stryj(stacja na transwersalnej)[0 km] - Beskid (granica Galicja/Węgry)[79,30 km] - Mukaczewo 

 

7. Linia kolejowa Przemyśl - Chyrów - Zagórz - Łupków - Homonna - Sátoraljaújhely – Miszkolc – Budapeszt Keleti

Konsorcjum Pierwsza Węgiersko-Galicyjska Kolej Żelazna (Die Erste Ungarisch-Galizische Eisenbahn)( EUGE), 20 maja 1869 roku otrzymało dokument koncesyjny na odcinek trasy Przemyśl – Łupków. Był to pierwszy odcinek niesłychanie ważnego, strategicznego połączenia Galicji z Węgrami - Budapesztu z Twierdzą Przemyśl oraz Lwowem. Strategiczne transkarpackie połączenie zostało zaprojektowane jako linia dwutorowa o długości 266 kilometrów, poprowadzona przez Przełęcz Łupkowską (627 m npm)

Dworzec kolejowy Przemyśl Główny, wybudowany w latach 1859–1860

Dworzec kolejowy Przemyśl Główny, wybudowany w latach 1859–1860, otwarty 4 listopada 1860 roku, przebudowany w 1895 roku w stylu neobarokowym. Duża stacja - 5 peronów, 9 krawędzi peronowych. Stan 1915 rok [źródło]

Odjazd z Krakowa 2 i 3 pułku II Brygady Legionów Polskich na front

Odjazd z Krakowa 2 i 3 pułku II Brygady Legionów Polskich na front w kierunku Przemyśla [źródło]

Kolej na trasie Przemyśl - Chyrów - Zagórz - Łupków - Homonna - Sátoraljaújhely – Miszkolc – Budapeszt Keleti została oddana do użytku 25 grudnia 1872 roku, z wyjątkiem tunelu. Tunel pod Przełęczą Łupkowską, po wielu perypetiach, został oddany do użytku 30 maja 1874 roku. Początkowo linia w tunelu była jednotorowa, aż do roku 1896, kiedy to ułożono w tunelu drugi tor. Długość tunelu po jego skróceniu w wyniku katastrof geologicznych, wynosi 416 m (pierwotnie 750 m). Po rozpadzie Austro-Węgier, na mocy postanowień Traktatu wersalskiego, w 1920 roku rozebrano jeden tor na odcinku Michalovce – Łupków.

Tunel pod Przełęczą Łupkowską

Tunel pod Przełęczą Łupkowską, drużyna kosiarzy, 1915 rok.

Tunel nazywany był Bramą Węgierską, a przez mieszkańców krain naddunajskich Wrotami Ruskimi. Przełęcz Łupkowska była ważnym obiektem strategicznym i nie ominęły jej działania militarne obydwu wojen. Szczególnie podczas pierwszej wojny w rejonie Łupkowa toczyły się ciężkie walki. Pobojowisko po jednej z bitew niezwykle obrazowo opisał Jaroslav Hašek . Sam tunel też był kilkakrotnie niszczony i odbudowywany. W 1915 roku uszkodziły go wycofujące się wojska austro-węgierskie. Podczas drugiej wojny światowej tunel był niszczony dwukrotnie: we wrześniu 1939 roku przez wojsko polskie i  w 1944 roku przez armię niemiecką. W sierpniu 1945 roku Rosjanie przystąpili do rozminowania, odgruzowania i odbudowy tunelu. Po polskiej stronie, wykonano żelbetowy przepust zmniejszający szerokość oraz zmieniono definitywnie profil linii na jednotorowy.[3]

Pożegnanie w Łupkowie cesarza Franciszka Józefa I

Pożegnanie w Łupkowie, reprodukcja akwareli Wojciecha Kossaka z 1881 roku. Karta z albumu "Karty pamiątkowe z podróży cesarza Franciszka Józefa I. po Galicyi, wrzesień 1880" [źródło]

c.d.n.

Chronologiczny wykaz odcinków kolejowych otwartych lub przejętych przez Austriackie Koleje Państwowe (na terenie Galicji) [źródło Wikipedia]

  • 30 kwietnia 1850
    • Kraków – Trzebinia – Mysłowice dł. 65,47 km
    • Szczakowa – Maczki dł. 1,22 km
  • 20 lutego 1856: Kraków – Dębica dł. 110,79 km
  • 26 stycznia 1857: Bieżanów – Wieliczka dł. 5,37 km
  • 18 listopada 1875
    • Chyrów – Stryj dł. 100,17 km
    • Drohobycz – Borysław dł. 11,43 km
  • 18 sierpnia 1876: Tarnów – Stróże – Nowy Sącz – Leluchów dł. 146,30 km
  • 1884
    • 1 sierpnia: Oświęcim – Podgórze dł. 64,18 km
    • 20 sierpnia: Grybów – Zagórz dł. 114,29 km
    • 15 listopada
      • Zwardoń – Żywiec dł. 37,29 km
      • Stanisławów – Buczacz dł. 71,25 km
    • 16 grudnia: Żywiec – Nowy Sącz dł. 136,43 km
    • 22 grudnia: Sucha – Skawina dł. 45,19 km
    • 26 grudnia: Lwów – Stryj – Stanisławów dł. 180,95 km
    • 31 grudnia: Buczacz – Husiatyn dł. 72,71 km
  • 8 kwietnia 1885: Zagórzany – Gorlice dł. 4,23 km
  • 5 kwietnia 1887: Stryj – Beskid dł. 79,30 km
  • 12 października 1888: Jasło – Rzeszów dł. 70,05 km
  • 1889
    • 1 stycznia: Przemyśl – Chyrów – Krościenko – Komańcza – Łupków dł. 145,98 km
    • 30 lipca: Lwów – Czerniowce dł. 266,66 km
  • 1 stycznia 1892
    • Kraków – Lwów dł. 242,37 km
    • Podłęże – Niepołomice dł. 4,69 km
    • Lwów – Podwołoczyska dł. 192,19 km
    • Krasne – Brody – Radziwiłłów dł. 49,23 km
    • Jarosław – Sokal dł. 146,27 km
    • Dębica – Rozwadów dł. 99,49 km
    • Sobów – Nadbrzezie dł. 7,91 km
  • 20 listopada 1894: Stanisławów – Woronienka dł. 95,56 km
  • 22 grudnia 1899: Stryj – Chodorów dł. 40,64 km
  • 14 stycznia 1900: Przeworsk – Rozwadów dł. 74,42 km
  • 27 sierpnia 1903: Lwów – Sambor dł. 76,80 km
  • 1904
    • 1 lipca: Nowy Targ – Sucha Góra dł. 21,26 km
    • 19 listopada: Sambor – Strzyłki Topolnica dł. 35,10 km
  • 24 sierpnia 1905: Strzyłki Topolnica – Sianki dł. 54,41 km
  • 31 października 1906
    • Trzebinia – Oświęcim dł. 25,24 km
    • Dziedzice – Oświęcim dł. 21,39 km
    • Bielsko – Żywiec dł. 20,31 km
    • Bielsko – Kalwaria dł. 58,73 km

 

Wiedeńskie dworce kolejowe 

Die k.k. priv. galizische Carl Ludwig-Bahn (CLB) war ein Eisenbahnunternehmen in Österreich, dessen Strecken in Galizien lagen [źródło]

  • Krakau–Bierzanów–Podłęże–Dembica (von ÖStB eröffnet 20. Februar 1856)
  • Bierzanów–Wieliczka (von ÖstB eröffnet 26. Jänner 1857)
  • Podłęże–Niepołomice (* 16. September 1858)
  • Dembica–Rzeszów (von ÖStB begonnen, von CLB fertiggestellt, * 15. November 1858)
  • Rzeszów–Przeworsk (* 15. November 1859)
  • Przeworsk–Jarosław–Przemyśl (* 4. November 1860)
  • Przemyśl–Lemberg (* 4. November 1861)
  • Lemberg–Krasne–Brody (* 12. Juli 1869)
  • Krasne–Złoczów (* 12. Juli 1869)
  • Złoczów–Tarnopol (* 22. Dezember 1870)
  • Tarnopol–Podwołoczyska (* 4. Oktober 1871)
  • Brody–Radziwiłłów (* 27. August 1873)
  • Jaroslau–Sokal (* 6. Juli 1884)
  • Dembica–Sobów–Nadbrzezie (* 1887)
  • Sobów–Rozwadów (* 1887)

Erste Ungarisch-Galizische Eisenbahn

 

Herb Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzony 5 marca 1916

Herb Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzony 5 marca 1916 

Przypisy

  1. MAPSTER Mapy archiwalne Polski i Europy Środkowej Mapa sieci kolejowej C.K Austro-Węgier, Österreichisch Ungarische Eisenbahnen, stan z roku 1918Składnica Map Biblioteki Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego
  2. Lwów-Czerniowce-Jassy kolejowy (LCJE)  spółka kolejowa w monarchii habsburskiej. Teren inwestycji to Galicja, Bukowina oraz Księstwo Mołdawii, obecnie to Ukraina i Rumunia. Spółka została utworzona jako konsorcjum, centralna postacią był przemysłowiec kolejowy Victor Ofenheim.  V. Ofenheim opracował plan budowy połączenia kolejowego między Morzem Północnym i Bałtyckim a Morzem Czarnym. Z czasem zbudował imperium gospodarcze, które obejmowało udziały w ponad 100 innych firmach. Działalność spółki LCJE zakończyła się w latach 90-tych XIX w, skandalami finansowymi oraz procesami sądowymi.
  3. Andrzej Banach Tunel w Łupkowie

Źródła

 

Reklama

Posypywarki, solarki komunalne, ciągnione, przewożone, zaczepiane na hak oraz pługi odśnieżne - przednie oraz tylne

 

czwartek, 28 listopad 2019 05:12

Galicyjska Kolej Transwersalna

C.K. Galicyjska Kolej Transwersalna (niem. K.u k. Galizische Transversalbahn) – państwowa linia kolejowa, otwarta w 1884 w Galicji w Austro-Węgrzech. Linia przebiega równoleżnikowo z zachodu na wschód przez górskie obszary Karpat, równolegle do oddanej w roku 1851 drogi 28. Jej łączna długość wynosiła około 800 km. Linia kolejowa przecięła doliny najważniejszych rzek karpackich, stąd jej nazwa, od łacińskiego trans versalis - poprzeczna. XIX wiek - zbudowano 577 kilometry torów w dwa lata! Torów, nasypów, wiaduktów, mostów, budynków stacyjnych oraz pomocniczych! Gdzie jesteśmy obecnie ze swoją techniką?

Most kolejowy w Grybowie nad rzeką Białą.

Most kolejowy w Grybowie nad rzeką Białą.

Galicyjska Kolej Transwersalna

Inwestycja ta miała na celu połączenie już istniejących tras o przebiegu równoleżnikowym i stworzenie nieprzerwanego ciągu komunikacji kolejowej z zachodu na wschód terytorium. Jej budowa miała głównie cel militarny – wybudowanie linii alternatywnej wobec głównej Kraków – Lwów Kolei galicyjskiej im. Karola Ludwika na wypadek wojny z Rosją. Miała również przyczynić się do zaktywizowania słabo rozwiniętych obszarów górskich. Stacjami końcowymi były Czadca (SK) i Husiatyn (obecnie UA). Główne pośrednie dworce kolejowe znajdowały się w Żywcu, Suchej Beskidzkiej, Nowym Sączu, Jaśle, Krośnie, Sanoku, Zagórzu, Chyrowie, Samborze, Drohobyczu, Stryju i Stanisławowie.

Przed rozpoczęciem projektu Kolei Transwersalnej istniały już następujące trasy kolejowe:

  • Zagórz – Krościenko – Chyrów - fragment Pierwszej Węgiersko-Galicyjskiej Kolei Żelaznej Łupków – Przemyśl (1872)
  • Kolej Dniestrzańska Chyrów – Sambor – Stryj (1872)
  • Kolej Arcyksięcia Albrechta Stryj – Dolina – Stanisławów (1873).
  • Nowy Sącz – Stróże, fragment linii Tarnów – Plavec (1876)

W ramach Kolei Transwersalnej w 1884 otwarto następujące linie kolejowe o łącznej długości 577 km:

  • Czadca (słow. Čadca) – Zwardoń – Żywiec – Sucha – Chabówka – Limanowa – Nowy Sącz, z odgałęzieniami Sucha – Skawina – Podgórze (obecnie Kraków Płaszów) oraz Skawina – Oświęcim,
  • Stróże – Jasło – Sanok – Zagórz, z odgałęzieniem do Gorlic,
  • Chryplin (koło Stanisławowa) – Buczacz – Czortków – Husiatyn.

Cały szlak liczył łącznie 768 km.

 

Kliknij w poniższy szkic aby otworzyć dokładną mapę Monarchii Austro-Węgierskiej. Część austriacka - Przedlitawia, część węgierska - Zalitawia.

Wielka Transwersalna

"Była jedną z największych inwestycji w historii polskiego kolejnictwa. Galicyjska Kolej Transwersalna kosztowała skarb Austro-Węgier 35 milionów guldenów. Budowę zawdzięczała zbliżającej się wojnie oraz… interesom browaru w Żywcu.
31 maja 1883 roku Teresa Niszczyńska, nauczycielka z Suchej Beskidzkiej, zabiera uczniów na wybudowany niedawno dworzec. Wprawdzie linia kolejowa, która ma połączyć Suchą z szerokim światem (a przynajmniej z Węgrami i Wiedniem), nie jest jeszcze ukończona, ale tego dnia po raz pierwszy ma nią przejechać próbny pociąg. Teresa jest pewna, że wrażenie, jakie wywrze to na suskich dzieciach, będzie niezapomniane.
W połowie XIX wieku sytuacja w Galicji jest niestabilna. W powietrzu wisi możliwość wojny z Rosją. Tymczasem sieć kolejowa – jedyny sposób szybkiego i masowego przewozu żołnierzy – pozostawia wiele do życzenia. Większość linii biegnie równoleżnikowo, brakuje połączeń, które umożliwiłyby podróż z Wiednia bezpośrednio w stronę Lwowa, a zwłaszcza ku strategicznej Twierdzy Przemyśl. Pomysły stworzenia takiej kolei pojawiały się od dawna, lecz dopiero groźba wojny pozwoliła doczekać się ich realizacji. W 1881 roku Izba Deputowanych austro-węgierskiego parlamentu zaakceptuje wreszcie projekt ustawy o wydaniu koncesji na budowę Galicyjskiej Kolei Transwersalnej.
Nowa linia ma biec z Cieszyna przez Suchą Beskidzką, Stróże, Krosno, Sanok do Sambora. Najdłuższy odcinek – z Żywca do Nowego Sącza – zaplanowano na 146,6 km. Gdy kolej będzie już gotowa, przerzucenie nią żołnierzy z koszar w Wiedniu przez Zwardoń aż do Husiatynia koło Lwowa będzie mogło odbyć się sprawnie i błyskawicznie. A w przeciwną stronę pojechać mogą… wyroby znakomitego browaru w Żywcu! Cóż za rozwój możliwości eksportu! Nic dziwnego, że o jak najszybsze podpisanie ustawy proszą cesarza arcyksiążęta Albrecht Franciszek Rudolf von Habsburg i jego młodszy brat Karol Ferdynand, właściciele żywieckiej wytwórni piw. 28 grudnia 1881 roku Franciszek Józef łaskawie ulega; budowa Galicyjskiej Kolei Transwersalnej ma rozpocząć się w 1882 roku, uświetniając w ten sposób 500-lecie rządów Habsburgów.
Do przetargu staje pięć konsorcjów. Wygrywa najtańsze. Firma Karl Baron von Schwarz Knaur&Gross Liwenfeld’s Witwe&Company obiecuje, że w dwa i pół roku zbuduje całą linię za 20 984 000 florenów, a jeśli przyoszczędzi się i postawi drewniane mosty, to wszystko będzie kosztować nawet o 700 tysięcy mniej. Prace ruszają 17 października 1882 roku w Sporyszu koło Żywca. Najpierw jest msza, potem hymn (Boże wspieraj, Boże chroń), wreszcie ksiądz kanonik Maniecki „wzywa do przedsiębiorstwa błogosławieństwo nieba”. Jeszcze tylko toast za zdrowie Najjaśniejszego Pana i ten sam kanonik rzuca pierwszą łopatę ziemi na taczki.
Potem budowa rusza z kopyta. Przy Transwersalnej pracują najlepsi specjaliści. Odcinek Żywiec – Sucha – Nowy Sącz oraz arcytrudny górzysty etap Stanisławów – Woronienka projektuje wybitny inżynier Stanisław Rawicz-Kosiński, wychowanek Politechniki Praskiej. Mimo to nie udaje się uniknąć niedociągnięć. Pierwsze podkłady robi się z drewna sosnowego.
To błąd. Sosna jest miękka, za parę lat wszystko trzeba będzie wymieniać – najpierw na dębinę, impregnowaną smołą pogazową, potem na żelazo. Na dodatek podkłady układa się na lichej, ledwie 10-centymetrowej podsypce. Po każdym deszczu tory będą zapadać się w ziemię, a żelazne szyny, sprowadzane z Anglii, Belgii i Prus, będą giąć się pod ciężarem wielkich lokomotyw. Pierwsze drewniane mosty nie utrzymają ciężkiego austriackiego taboru, a połączenia będą się rwać z uwagi na dziury w wiaduktach. Po Galicji krążyć będzie nawet specjalny list-anonim do Najjaśniejszego Pana, opisujący zaniedbania i fuszerki przy budowie Transwersalnej. Jakby tego wszystkiego było mało, w czerwcu 1884 roku, kiedy budowa ma się ku końcowi, Galicję nawiedza powódź „świętojańska”. Woda uszkadza nasypy oraz mosty, powoduje ponad dwa miesiące opóźnienia.
Raz puszczona w ruch maszyneria nie może się już jednak zatrzymać i 31 maja 1883 roku Teresa Niszczyńska prowadzi swoich uczniów na nowo wybudowany dworzec w Suchej Beskidzkiej.
Sucha ma być jedną z głównych stacji Kolei Transwersalnej. Cesarscy i królewscy planiści uznali, że będzie doskonałym punktem przeładunkowym. Stąd do c.k. monarchii popłynie obfity strumień płodów rolnych i drewna (w latach 1891–1900 z Galicji zostanie wywiezionych 70 tysięcy wagonów drewna budowlanego i 10 tysięcy opałowego!). Tutaj nadejdą dobra wcześniej nieosiągalne: śląska stal i węgierskie winogrona… Choć nawet wykształconej Teresie Niszczyńskiej trudno to przewidzieć, kolej będzie dla Suchej jednocześnie błogosławieństwem i przekleństwem. Da karpackiej wsi prawa miejskie (w 1896 roku), a jej mieszkańców zmieni w kolejarską „klasę średnią”, lecz odbierze hutę, która nie wytrzyma konkurencji z wyrobami ze Śląska.
Ale to wszystko dopiero nadejdzie. Na razie suskie dzieci z ciekawością i szkolnym sztandarem tłoczą się na dworcu (budynek wzniesiono według typowego projektu, wszystkie stacje, od Żywca przez Rabkę, Maków Podhalański i Nowy Sącz, powstają w tym samym stylu). Teresa zanotuje potem w kronice: miał nadejść pierwszy pociąg z Krakowa. Przed godziną 9 rano zgromadziła się na peronie publiczność oraz nauczyciele i młodzież szkolna ze sztandarem. Radość ogarnęła wszystkich na widok pierwszego pociągu łączącego Suchą z dalekim światem. Niektóre dzieci płakały, inne przerażone uciekały…
Budowa Galicyjskiej Kolei Transwersalnej ciągnie się jeszcze ponad rok. Kończy się 16 grudnia 1884 roku. Tego dnia, po trwającej 2,5 roku budowie, oficjalnie rozpoczyna się stały ruch pociągów na ostatnim, 146-kilometrowym odcinku z Żywca przez Suchą i Chabówkę do Nowego Sącza. Galicyjska Kolej Transwersalna staje się wówczas faktem. 
Ma 768 km długości i biegnie od Czadca (dziś w granicach Słowacji) aż do Husiatynia (na dzisiejszej Ukrainie). Kosztowała w sumie 35 milionów guldenów. Każdym z dziewięciu odcinków dwa razy na dobę jadą mieszane składy: są w nich wagony I, II i III klasy (bez siedzeń i odkryte) oraz towarowe, a wszystkie parowozy, niczym statki, mają swoje imiona. Najszybszemu z pociągów droga z Chabówki do Nowego Sącza zajmuje w 1884 roku 3 godziny 56 minut.
Cokolwiek można sądzić o austro-węgierskiej nostalgii Małopolan i wielkiej inwestycji, jaką była budowa Galicyjskiej Kolei Transwersalnej, jest to przynajmniej 2 godziny mniej niż w roku 2014.

Korzystałam z opracowania Marii Słowińskiej Galicyjska Kolej Transwersalna 1880–1918."

  • Autor: Katarzyna Kobylarczyk, tekst pierwotnie ukazał się na stronie: Małopolska To Go

Fotografia Letheko

Długości  oraz rok otwarcia poszczególnych odcinków głównych i łacznikowych Galicyjskiej Kolei Transwersalnej :

  • Czadca-Zwardoń [1884] - 20 km.
  • Zwardoń-Żywiec [1884] - 37 km.
  • Żywiec-Sucha Beskidzka [1884] - 35 km.
  • Sucha Beskidzka-Chabówka [1884] - 35 km.
  • Chabówka-Nowy Sącz [1884] - 77 km.
  • Nowy Sącz-Stróże [1876] - 31 km.
  • Stróże-Nowy Zagórz [1884] - 113 km.
  • Nowy Zagórz-Chyrów [1872] - 63 km.
  • Chyrów-Stryj [1872] - 100 km.
  • Drochobycz-Borysław [1872] - 11 km.
  • Stryj-Stanisławów [1875] - 108 km.
  • Stanisławów-Chryplin [1866] - 5 km.
  • Chryplin-Husiatyn [1884] - 144 km.
  • Sucha Beskidzka-Skawina [1884] - 46 km.
  • Oświęcim-Kraków Płaszów [1884] - 64 km.
  • Gorlice Zagórzany-Gorlice [1884] - 4 km.