Schron bojowy Regelbau 668 Linia obronna Stellung A2 odcinek Miechów. Rok budowy 1944.
Schron bojowy typu Regelbau 668 [standaryzowany schron typu 668] został zaprojektowany około 1942 roku jako rozwinięcie schronu typu 501, stosowanego już na umocnieniach zachodnich od 1939 roku. Był też nazywany prostym schronem dla drużyny [einfacher Gruppenunterstand] liczącej 9 żołnierzy plus dowódca podoficer. Budowle takie budowano masowo przy fortyfikowaniu Wału Atlantyckiego od 1942 roku a następnie w fortyfikacjach wschodnich w 1944 roku, przeważnie w nieco zmniejszonej wersji [Kleinstunterstand]. Były to typowe schrony bierne o wymiarach: szerokość - 700 cm | długość - 770 cm | głębokość - 440 cm. Grubość ścian wewnętrznych wynosiła 150 cm, wewnętrznych 80 cm.
Schron budowany był w klasie odporności "B alt" dla fortyfikacji stałej, stosowanej od 1938 roku w ramach programu rozbudowy "Limes-Programm". Półtorametrowa grubość ścian i stropu gwarantowała załodze bezpieczeństwo przy jednokrotnym trafieniu pociskiem kalibru 210mm lub wielokrotnym kalibru 150 mm. Schron obsypany był z trzech stron nasypem kamienno-ziemnym. Elewacja schronu, w większości przypadków schronów R668 wybudowanych na terenie aktualnej Polski, nie była pokrywana barwami ochronnymi. Budowla maskowana była przy pomocy rozpiętej siatki.
{phocamaps view=map|id=33} lub {phocamaps view=link|id=33|text=Map}