Popielówek to niewielka wieś łańcuchowa położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lubomierz, leżąca na Pogórzu Izerskim, na Wzgórzach Radomickich, na wysokości około 395–460 m n.p.m.
W 1947 roku w Popielówku została założona przez Juliana Laszczaka ps. "Lutek" organizacja antykomunistyczna pod nazwą Żandarmeria Sił Podziemnych. Julian Laszczak był żołnierzem kpt. Henryka Flame ps. Bartek, który zasłynął między innymi ze zorganizowania 3 maja 1946 roku defilady w Wiśle. Po amnestii w 1947 roku i opuszczeniu więzienia w Rawiczu, z uwagi na kłopoty z zameldowaniem się w swoich rodzinnych stronach, wyjechał na Dolny Śląsk i zamieszkał w małej wsi Popielówek. Do organizacji wstąpili: Jan Laszczak ps. Zbigniew", Jan Kondziołka ps. "Dziadek", Janina Porębska ps. "Wisia", Tadeusz Pietryka ps. "Sokół". W 1949 roku kierowanie rozrastająca się organizacją przejął Piotr Zaręba, był żołnierz Batalionów Chłopskich, który do 1949 roku odsiadywał w Rawiczu wyrok za udzielanie schronienia żołnierzom NSZ podczas obław urządzanych przez NKWD, UB i KBW. Organizacja Żandarmeria Sił Podziemnych była organizacją antykomunistyczną oraz samoobrony, skutecznie zwalczając szabrowników, otaczając opieką kościół i klasztor w Lubomierzu.
Urząd Bezpieczeństwa wpadł na trop oddziału w 1950 roku. Piotr Zaręba został Wiśle z końcem czerwca 1950 roku. $ grudnia 1950 roku został skazany przez WSR w Katowicach na karę śmierci. Wyrok wykonano przez rozstrzelanie. We wrześniu w wyniku kolejnej prowokacji zatrzymany został Julian Laszczak wraz z bratem Janem Laszczakiem i kilkoma żołnierzami patrolu. Po wyjątkowo brutalnym śledztwie również on został skazany na karę śmierci. Ostatecznie Bolesław Bierut zamienił Julianowi Laszczakowi karę śmierci na dożywotnie więzienie. Na mocy kolejnych amnestii wyrok skracano. Trzy lata po śmierci Stalina i złagodzeniu komunistycznych opresji Julian Laszczak odzyskał wolność.
{phocamaps view=map|id=61}{phocamaps view=link|id=61|text=Popielówek - Wieś Żołnierzy Wykletych} | Mapa ▣ Letheko.pl
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty z Popielówka:
Do roku 2002 w Popielówku istniała jednostka wojskowa LWP (stacja radarowa PŁSD) zbudowana w latach 1979 -1980 oraz poligon wojsk radiolokacyjnych.
Źródła:
Oglądaj także:
Klasztor Cystersów w Lubiążu, to największe opactwo cysterskie na świecie. Zespół klasztorny jest arcydziełem śląskiego baroku. W 1163 roku książę śląski Bolesław Wysoki (wnuk Bolesława Krzywoustego), po powrocie z wygnania i przejęciu władzy nad Śląskiem, sprowadził cystersów do Libiąża. Zakonnicy przybyli z Pforty nad Saalą w Turyngii, cysterskiego klasztoru sąsiadującego z zamkiem w Altenburgu, który był miejscem pobytu na wygnaniu polskiego księcia i jego rodziny. Fundacja ta została zatwierdzona w 1175 roku. Było to pierwsze osadzenie tego zakonu na Śląsku. Wcześniej, w latach czterdziestych XII wieku na ziemiach polskich powstały opactwa cysterskie w Brzeźnicy (1149–1153, dzisiejsze miasto Jędrzejów) oraz w Łeknie w pobliżu Wągrowca (1153). Książe Bolesław Wysoki wydał dokument fundacyjny, zawierający bogaty spis uposażenia klasztoru oraz opis jego położenia – na reliktach starszego grodu, w pobliżu przeprawy przez Odrę, targu i kościoła św. Jana Ewangelisty. W ciągu wieków, dzięki nadaniom książęcym i prywatnym, klasztor w Libiążu stał się jednym z większych posiadaczy ziemskich na Śląsku. Dzisiejszy barkowy wygląd opactwa to efekt gruntownej przebudowy z przełomu XVII i XVIII wieku.
Okres największej świetności klasztoru kończy się w I połowie XVIII w., gdy po latach władania Śląskiem przez cesarzy austriackich, w 1740 tereny te zdobyli Prusacy. Król pruski w 1810 roku skasował zakon cystersów, przywłaszczając sobie jego dobra. Zniszczono sporo zabytków, przepadły zasoby olbrzymiej cysterskiej biblioteki, w klasztorze urządzono szpital, początkowo wojskowy, od roku 1823 psychiatryczny. Zespół poklasztorny niszczał i był dewastowany przez kolejne prawie 200 lat.
Dopiero wiosną 1989 roku znaleźli się ludzie, dla których uratowanie zespołu poklasztornego stało się bardzo ważną sprawą. Opracowali koncepcję, przygotowali dokumenty formalne, pozyskali fundatorów i 9 września 1989 roku w Sądzie Gospodarczym w Warszawie zarejestrowało fundację o nazwie: Fundacja Lubiąż. Jako statutowy cel swojej działalności Fundacja Lubiąż wyznaczyła sobie remont całego zabytkowego zespołu obiektów, jego adaptację do nowych potrzeb i przywrócenie mu dawnej świetności.
Wspaniały barokowy zabytek powoli wraca do swojej dawnej świetności. Poniżej prezentacja zespołu pocysterskiego na kanale Obywatel JC.
Klasztor Cystersów w Lubiążu. Źródło polska-org.pl
Opactwo Cystersów w Lubiążu, 1910. Źródło polska-org.pl
Źródła:
Refektarz klasztorny. Fotografia autorstwa P.R.Schreyner - Praca własna, CC BY-SA 3.0 pl, Link
Dokąd sięgają granice Dolnego Śląska? Czy tam, gdzie dzisiaj są granice województwa dolnośląskiego? Czy też tam, gdzie historycznie leżały
...Dzieje Wrocławia można prześledzić na fotografiach wykonanych przez miejskie wodociągi, które rozpoczęły działalność w 1871 roku i od tego
...
Duch Gór, Karkonosz, Liczyrzepa, Rzepiór, Rzepolicz, Rübezahl, Krakonoš, Krkonoš, Rýbrcoul – postać fantastyczna, bohater licznych legend związany z obszarem Karkonoszy. Najstarsze wyobrażenie znajdujące się na mapie Śląska Martina Helwiga wydanej w 1561 roku.
Pierwsza mapa Śląska, Martina Helwiga z 1561 roku. Orientacja południowa (północ na dole mapy) Źródło (domena publiczna)
© 2010 - 2026 LETHEKO.PL
