90 lat Profesora Kazimierza Brauna Etos służby

90 lat profesora Kazimierza Brauna Etos służby. Profesor Kazimierz Braun niebawem obchodzi 90 urodziny. Kazimierz Braun (ur. 29 czerwca 1936 w Mokrsku Dolnym) to wybitny polski reżyser teatralny, pisarz, dramaturg, teatrolog i profesor nauk humanistycznych. 

Ukończył filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1958) oraz reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie (1962). Doktoryzował się w Poznaniu (1971), habilitował na Uniwersytecie Wrocławskim (1975), a tytuł profesora otrzymał w USA (University at Buffalo, 1989) i w Polsce (1992). Przez wiele lat wykładał na uczelniach w Polsce (m.in. Uniwersytet Wrocławski, PWST) i w Stanach Zjednoczonych (New York University, Swarthmore College, University of California Santa Cruz, a od 1989 jako profesor na University at Buffalo – obecnie profesor emeritus).

Zadebiutował w 1962 roku trzema jednoaktówkami Sławomira Mrożka w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. Wyreżyserował ponad 150 przedstawień w Polsce i za granicą (USA, Irlandia, Niemcy, Kanada itp.).Był m.in.:dyrektorem artystycznym i naczelnym Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1967–1974), dyrektorem artystycznym i naczelnym Wrocławskiego Teatru Współczesnego (1975–1984) – zwolniony za działalność opozycyjną wobec władz PRL. W jego repertuarze dominują klasycy polscy (Norwid, Wyspiański, Różewicz, Gombrowicz, Mickiewicz – m.in. pełne Dziady), ale też Shakespeare, Brecht, Camus i inni. Jest autorem kilkudziesięciu książek – zarówno naukowych (historia i teoria teatru, m.in. o Norwidzie, teatrze polskim), jak i literackich (powieści, dramaty, poezja). W 2023 roku otrzymał London Prize for Literature (nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie) za całokształt twórczości.

W 1985 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszka i pracuje do dziś. Jest mężem pisarki Zofii Reklewskiej-Braun. Ma trójkę dzieci, w tym reżysera i polityka Grzegorza Brauna oraz aktorkę Monikę Braun-Bereś. To człowiek o ogromnym dorobku, który łączył praktykę teatralną z głęboką refleksją naukową i literacką. W PRL-u był cenionym twórcą, ale też represjonowanym za niezależność. Po emigracji kontynuował misję promowania polskiej kultury za granicą.

Oglądaj także:

• Dom, który ukształtował Grzegorza Brauna - rozmowa z rodzicami

Szczegóły

Autor: GoniecTV Toronto

Utworzono: 18 kwiecień 2026

Żydowski mord rytualny na carskiej rodzinie Romanowów

Żydowski mord rytualny na carskiej rodzinie Romanowów | Agnieszka Piwar

A jeśli Antychryst już przyszedł i dokonał swojego dzieła zniszczenia? Takie myśli towarzyszą mi po zapoznaniu się z biografią Jakowa Swierdłowa (1885-1919). Autor wstrząsającej publikacji Walery Szambarow przenosi czytelnika do świata pełnego krwawych zbrodni zainspirowanych… kabałą.

Jest okultyzm, czarna magia, tajemnicze rytuały. Towarzyszą temu okrutne mordy, mające na celu unicestwienie Pomazańca Bożego, zlikwidowanie dzielnych wojowników Chrystusa i zniszczenie pobożnego narodu chrześcijańskiego.

Książka pt. „Swierdłow – Okultystyczne korzenie rewolucji październikowej” (Wydawnictwo Magna Polonia), to pozycja obowiązkowa dla tych, którym los ludzkości nie jest obojętny. Dzięki lekturze możemy lepiej pojąć otaczającą nas rzeczywistość, wszak rewolucja odcisnęła piętno nie tylko na Rosji, ale na całym świecie.

W ostatnich latach często słyszę, że zbliżają się czasy ostateczne zapowiedziane w Apokalipsie św. Jana. Po przeczytaniu dzieła rosyjskiego historyka Szambarowa zaczęłam nabierać przekonania, że rozpoczęły się one już w poprzednim wieku. Miały swój początek w 1917 roku.

Czyżby wszystko czego teraz doświadczamy – odejście od tradycyjnych wartości, rozkład rodziny, szalejące wojny, kłamcy i zbrodniarze na czele światowych elit, zdegenerowane społeczności, etc. – było konsekwencją tamtych wydarzeń?

Szambarow wykazał, że zniszczenie Imperium Rosyjskiego odbyło się za sprawą potężnego międzynarodowego spisku, w którym wzięły udział zachodnie mocarstwa, żydowscy bankierzy, masoni, liberałowie, rewolucjoniści, komuniści, socjaliści, kapitaliści, demokracji, syjoniści, i wreszcie – stojące za nimi „tajemne siły”. Z kontekstu wynika, że chodzi o satanistów.

Szczegóły

Autor: Agnieszka Piwar

Utworzono: 13 listopad 2024

Czytaj więcej: Żydowski mord rytualny na carskiej rodzinie Romanowów

Volkswagen Kübelwagen

Volkswagen Kübelwagen – Historia i charakterystyka

Wstęp

Volkswagen Kübelwagen, oficjalnie oznaczony jako Typ 82, to lekki samochód terenowo-rozpoznawczy, produkowany przez niemiecką firmę Volkswagen w latach 1940–1945 na potrzeby armii III Rzeszy (Wehrmachtu). Był niemiecką odpowiedzią na amerykańskiego Willys MB (Jeepa), choć koncepcyjnie różnił się od niego diametralnie. Jego nazwa „Kübelwagen” pochodzi od niemieckiego słowa Kübelsitzwagen – pojazd z wiaderkowymi siedzeniami, co nawiązywało do wczesnych, odkrytych samochodów wojskowych.

Historia powstania

W latach 30. XX wieku niemieckie wojsko poszukiwało lekkiego, prostego i niezawodnego pojazdu terenowego dla jednostek zmotoryzowanych i spadochroniarzy. W 1936 roku Ferdinand Porsche otrzymał zlecenie od Heereswaffenamt (Urzędu Uzbrojenia Wojsk Lądowych) na zaprojektowanie takiego samochodu.

Porsche, wykorzystując już opracowaną koncepcję „Garbusa” (VW Typ 1), postanowił stworzyć jego militarną wersję. Pierwsze prototypy oznaczono jako Typ 62, a po testach i modyfikacjach (m.in. wzmocnienie zawieszenia, zmiana przełożeń) w 1940 roku weszła do produkcji seryjna wersja Typ 82.

Produkcja trwała do końca wojny w 1945 roku, a łącznie zbudowano około 50 435 egzemplarzy (niektóre źródła podają nieco wyższe liczby). Pojazdy te służyły na wszystkich frontach – od Afryki Północnej po Rosję, od Normandii po Bałkany.

Szczegóły

Autor: Stara Maszyna

Utworzono: 02 kwiecień 2026

Czytaj więcej: Volkswagen Kübelwagen

Nie ufaj chmurze. Ostrzeżenia Juliana Assange’a

Nie ufaj chmurze. Ostrzeżenia Juliana Assange’a, które definiują naszą cyfrową epokę

Julian Assange jest znany przede wszystkim jako redaktor naczelny WikiLeaks, organizacji, która wstrząsnęła światową polityką, publikując tajne dzienniki wojenne i depesze amerykańskiej dyplomacji. Lecz równolegle do tej spektakularnej działalności Assange rozwijał znacznie głębszą, systemową krytykę architektury cyfrowego świata. Jej sedno wykracza daleko poza pojedyncze przecieki i dotyka fundamentów tego, jak będziemy pamiętać własną historię. Jego hasło „nie ufaj chmurze” („Don’t trust the cloud”) to nie tylko techniczna porada, ale fundamentalna filozoficzna przestroga przed nową, subtelną formą totalitaryzmu – władzą nad zbiorową pamięcią.

Architektura zapomnienia, czyli jak jednym kliknięciem wymazać prawdę i pamięć

Assange zwracał uwagę na cywilizacyjny przełom, który często umyka naszej uwadze. Przez stulecia wiedza była przechowywana na fizycznych nośnikach – kamiennych tablicach, papirusie, a wreszcie na papierze. Fizyczna książka, raz wydrukowana w tysiącach egzemplarzy i rozesłana do bibliotek na całym świecie, staje się obiektem niemal niezniszczalnym w skali ludzkiego życia. Można spalić jeden egzemplarz, ale nie sposób zniszczyć ich wszystkich.

Szczegóły

Autor: Marek

Utworzono: 17 maj 2026

Czytaj więcej: Nie ufaj chmurze. Ostrzeżenia Juliana Assange’a

Świat spamu, który widzisz nie tylko w nagłówkach e-maili

1. Początki spamu

Początki spamu internetowego mają wielu „ojców”, ale jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci stał się Sanford Wallace. W latach 90. Wallace zbudował prawdziwe imperium masowej, niechcianej reklamy elektronicznej, a symbolem jego działalności była domena spamford.com - ironiczna gra słów łącząca jego imię z angielskim słowem spam.

Sanford Wallace zaczynał od agresywnego marketingu faxowego jeszcze przed popularyzacją Internetu. Gdy sieć zaczęła trafiać do zwykłych użytkowników, szybko dostrzegł potencjał masowych wiadomości e-mail. Jego firma wysyłała miliony reklam dziennie — od ofert biznesowych po podejrzane usługi finansowe i treści dla dorosłych. W czasach, gdy filtry antyspamowe praktycznie nie istniały, takie wiadomości zalewały skrzynki pocztowe użytkowników na całym świecie.

Domena spamford.com stała się wręcz prowokacyjnym symbolem tej działalności. Wallace próbował przedstawiać spam jako „legalny marketing internetowy”, twierdząc, że Internet jest przestrzenią wolnej reklamy. Wielu administratorów sieci i użytkowników uważało jednak jego działania za cyfrowe zanieczyszczenie — obciążające serwery, utrudniające komunikację i otwierające drogę dla oszustów.

Szczegóły

Autor: Marek

Utworzono: 12 maj 2026

Czytaj więcej: Świat spamu, który widzisz nie tylko w nagłówkach e-maili

Luca Pacioli - ojciec współczesnej księgowości

Luca Pacioli - ojciec współczesnej księgowości. Luca Pacioli, znany również jako Luca Paciolo lub Luca di Borgo Sansepolcro, to jedna z najważniejszych postaci przełomu średniowiecza i renesansu – człowiek, który uporządkował wiedzę matematyczną swoich czasów i opisał zasady księgowości używane do dziś. Jego znaczenie jest ogromne, choć sam nie był typowym „wynalazcą”, lecz raczej systematyzatorem i nauczycielem.

Urodził się w 1447 roku w miejscowości Borgo de Sansepolcro w Toscanii. Pochodził z niezamożnej rodziny. W młodości miał kontakt ze środowiskiem artystycznym – prawdopodobnie uczył się u malarza Piero della Francesca, który wywarł na niego duży wpływ, szczególnie w zakresie geometrii i perspektywy.
Około roku 1464 przeniósł się do Wenecji, gdzie pracował jako nauczyciel matematyki i wychowawca synów kupieckich. Tam zetknął się z praktyczną stroną rachunkowości i handlu.
W 1470 roku wstąpił do zakonu franciszkanów, co było częstą drogą dla uczonych w tamtym czasie. Wykładał matematykę na różnych uniwersytetach we Włoszech, m.in. w Perugia, Rzym i Neapol. Zyskał reputację wybitnego nauczyciela. 

Szczegóły

Autor: Marek

Utworzono: 30 kwiecień 2026

Czytaj więcej: Luca Pacioli - ojciec współczesnej księgowości